Linki sponsorowane
katalog stron internetowych
i artykułów pozycjonujących

Gdy Twój pracodawca wyda Wszyscy polecenie niezgodne z prawem, nie wykonuj go, bo ma możliwość się zdarzyć tak, że sam narazisz się na odpowiedzialność. Gdy np. polecenie pracodawcy związane jest z ewentualnym popełnienie wykroczenia lub przestępstwa, jest niezgodne z przepisami. Prawo pracy to takie polecenie, sam możesz wpędzić się w kwestie ( z oskarżeniem prokuratora włącznie).Pracownik posiada prawo krytykować żądania pracodawcy, lecz nie zwalnia go to z obowiązku jego stworzenia. Odmowa wytworzania poprzez pracownika poleceń pracodawcy ma możliwość mieć dla niego niekorzystne konsekwencje. Może to być kara porządkowa, niemniej jednak także wypowiedzenie umowy o pracę, bądź zwolnienie w trybie natychmiastowym.

http://www.portalkadrowy.pl/

data: 25-08-2010 | szczegóły

§ 1. Pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego, zwanego dalej “urlopem”. § 2. Pracownik nie ma możliwość zrzec się prawa do urlopu. § 1. Pracownik podejmujący pracę po raz 1-szy, w roku kalendarzowym, w którym podjął pracę, uzyskuje prawo do urlopu z upływem każdego miesiąca pracy, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu przysługującego mu po przepracowaniu roku. § 2. Prawo do kolejnych urlopów pracownik nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym. § 1. Wymiar urlopy wypoczynkowe wynosi: 1) 20 dni - jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat, 2) 26 dni - jeżeli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat. § 2. Wymiar urlopu dla pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika, biorąc za podstawę wymiar urlopu konkretny w § 1; niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia. § 3. Wymiar urlopu w danym roku kalendarzowym, ustalony na podstawie § 1 i 2, nie ma możliwość przekroczyć wymiaru określonego w § 1. § 1. Do okresu zatrudnienia, od którego zależy prawo do urlopu i wymiar urlopu, wlicza się okresy poprzedniego zatrudnienia, bez względu na przerwy w zatrudnieniu oraz metodę ustania stosunku pracy. § 2. W przypadku jednoczesnego pozostawania w dwóch albo więcej stosunkach pracy wliczeniu podlega też okres poprzedniego niezakończonego zatrudnienia w części przypadającej przed nawiązaniem drugiego lub kolejnego stosunku pracy. § 1. Urlopu udziela się w dni, które są dla pracownika dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, w wymiarze godzinowym, odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu pracy pracownika w danym dniu, z zastrzeżeniem § 4. § 2. Przy udzielaniu urlopu zgodnie z § 1, jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom pracy. § 3. Przepis § 1 i 2 używa się adekwatnie do pracownika, dla którego dobowa norma czasu pracy, wynikająca z odrębnych przepisów, jest niższa niż 8 godzin. § 4. Udzielenie pracownikowi urlopu w dniu pracy w wymiarze godzinowym odpowiadającym części dobowego wymiaru czasu pracy jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy część urlopu pozostała do wykorzystania jest niższa niż pełny dobowy wymiar czasu pracy pracownika w dniu, na który posiada być udzielony urlop.

http://www.kadry.bazaprawa.eu/

data: 15-10-2010 | szczegóły

Czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy, z zastrzeżeniem § 2 , a ponadto art. 135-138, 143 i 144. § 2. W rolnictwie i hodowli, a też przy pilnowaniu mienia albo ochronie ludzi może być wprowadzony okres rozliczeniowy nieprzekraczający 6 miesięcy, a o ile jest to ponadto uzasadnione nietypowymi warunkami organizacyjnymi lub technicznymi mającymi wpływ na przebieg procesu pracy - okres rozliczeniowy nieprzekraczający 12 miesięcy. Nie jest jednak dopuszczalne stosowanie przedłużonego okresu rozliczeniowego w systemach czasu pracy, o których mowa w art. 135-138. § 1. Obowiązujący pracownika wymiar czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, ustalany w zgodzie z art. 129 § 1, oblicza się: 1) mnożąc 40 godzin przez liczbę tygodni przypadających w okresie rozliczeniowym, a następnie 2) dodając do otrzymanej liczby godzin iloczyn 8 godzin i liczby dni pozostałych do końca okresu rozliczeniowego, przypadających od poniedziałku do piątku. § 2. Każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin. § 3. Wymiar czasu pracy pracownika w okresie rozliczeniowym, ustalony zgodnie z art. 129 § 1, ulega w tym okresie czasu obniżeniu o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności w pracy, przypadających do przepracowania w czasie tej nieobecności, w zgodzie z przyjętym rozkładem czasu pracy. § 1. Tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym. § 2. Ograniczenie przewidziane w § 1 nie dotyczy pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy.

http://www.kadry.aktualnoscirb.com/

data: 24-10-2010 | szczegóły

Kodeks pracy określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców. Pracownikiem jest osoba zatrudniona na bazie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Pracodawcą jest jednostka organizacyjna, przynajmniej nie posiadała osobowości prawnej, a również osoba fizyczna, o ile zatrudniają one pracowników. § 1. Za pracodawcę będącego jednostką organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje osoba albo organ zarządzający tą jednostką albo inna wyznaczona do tego osoba. § 2. Przepis § 1 używa się adekwatnie do pracodawcy będącego osobą fizyczną, jeśli nie dokonuje on indywidualnie czynności, o których mowa w tym przepisie. Jeżeli już stosunek pracy określonej kategorii pracowników regulują przepisy szczególne, przepisy kodeksu używa się w zakresie nie uregulowanym tymi przepisami. § 1. Stosunek pracy między obywatelem polskim a polskim przedstawicielstwem, celem lub inną placówką za granicą podlega przepisom kodeksu. § 2. Kodeks pracy - Stosunek pracy między obywatelem polskim a przedstawicielstwem, misją lub inną placówką państwa obcego albo instytucji międzynarodowej, działającymi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, podlega przepisom kodeksu, jeśli umowy, układy lub porozumienia międzynarodowe nie stanowią inaczej. Nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. § 1. Ilekroć w kodeksie pracy jest mowa o prawie że pracy, rozumie się przez to przepisy kodeksu pracy , a dodatkowo przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów grupowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień grupowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy. § 2. Postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień grupowych oraz regulaminów i statutów nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż przepisy kodeksu pracy oraz innych ustaw i aktów wykonawczych. § 3. Postanowienia regulaminów i statutów nie mogą być mniej rentowne dla pracowników niż postanowienia układów grupowych pracy i porozumień grupowych. § 4. Postanowienia układów grupowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień grupowych, regulaminów , a ponadto statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy, naruszające zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, nie obowiązują. § 1. Jeśli jest to uzasadnione sytuacją finansową pracodawcy, ma możliwość być zawarte porozumienie o zawieszeniu stosowania w całości albo w części przepisów prawa pracy, określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy; nie dotyczy to przepisów kodeksu pracy , a oprócz tego przepisów innych ustaw i aktów wykonawczych. § 2. Porozumienie, o którym mowa w § 1, zawiera pracodawca i reprezentująca pracowników organizacja związkowa, a jeżeli już pracodawca nie jest objęty działaniem takiej organizacji, porozumienie zawiera pracodawca i przedstawicielstwo pracowników wyłonione w trybie przyjętym u tego pracodawcy. § 3. Zawieszenie stosowania przepisów prawa pracy nie ma możliwość trwać dłużej niż poprzez okres 3 lat. Przepis art. 24127 § 3 używa się stosownie. § 4. Pracodawca pokazuje porozumienie właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy. § pięć. Przepisy § 1-4 nie naruszają przepisów art. 24127.

http://www.kadry.aktualnoscirachunkowoscibudzetowej.eu/

data: 28-10-2010 | szczegóły

Czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy, z zastrzeżeniem § 2 , a dodatkowo art. 135-138, 143 i 144. § 2. W rolnictwie i hodowli, a również przy pilnowaniu mienia lub ochronie osób może być wprowadzony okres rozliczeniowy nieprzekraczający 6 miesięcy, a jeżeli już jest to dodatkowo uzasadnione nietypowymi warunkami organizacyjnymi lub technicznymi mającymi wpływ na przebieg procesu pracy - okres rozliczeniowy nieprzekraczający 12 miesięcy. Nie jest natomiast dopuszczalne stosowanie przedłużonego okresu rozliczeniowego w systemach czasu pracy, o których mowa w art. 135-138. § 1. Obowiązujący pracownika wymiar czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, ustalany zgodnie z art. 129 § 1, oblicza się: 1) mnożąc 40 godzin poprzez liczbę tygodni przypadających w okresie rozliczeniowym, a następnie 2) dodając do otrzymanej liczby godzin iloczyn 8 godzin i liczby dni pozostałych do końca okresu rozliczeniowego, przypadających od poniedziałku do piątku. § 2. Każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin. § 3. Wymiar czasu pracy pracownika w okresie rozliczeniowym, ustalony zgodnie z art. 129 § 1, ulega w tym czasie obniżeniu o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności w pracy, przypadających do przepracowania w czasie tej nieobecności, w zgodzie z przyjętym rozkładem czasu pracy. § 1. Tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie ma możliwość przekraczać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym. § 2. Ograniczenie przewidziane w § 1 nie tyczy się pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy.

http://www.kadry.dokumentykadrowe.com/

data: 28-10-2010 | szczegóły

§ 1. Pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego, zwanego dalej “urlopem”. § 2. Pracownik nie ma możliwość zrzec się prawa do urlopu. § 1. Pracownik podejmujący pracę po raz 1-wszy, w roku kalendarzowym, w którym podjął pracę, uzyskuje prawo do urlopu z upływem każdego miesiąca pracy, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu przysługującego mu po przepracowaniu roku. § 2. Prawo do kolejnych urlopów pracownik nabywa w każdym kolejnym roku kalendarzowym. § 1. Wymiar urlopy wypoczynkowe wynosi: 1) 20 dni - jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat, 2) 26 dni - jeżeli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat. § 2. Wymiar urlopu dla pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika, biorąc za podstawę wymiar urlopu określony w § 1; niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia. § 3. Wymiar urlopu w danym roku kalendarzowym, ustalony na bazie § 1 i 2, nie może przekroczyć wymiaru określonego w § 1. § 1. Do okresu zatrudnienia, od którego zależy prawo do urlopu i wymiar urlopu, wlicza się okresy poprzedniego zatrudnienia, bez względu na przerwy w zatrudnieniu , a ponadto metodę ustania stosunku pracy. § 2. W przypadku jednoczesnego pozostawania w dwóch lub więcej stosunkach pracy wliczeniu podlega także okres poprzedniego niezakończonego zatrudnienia w części przypadającej przed nawiązaniem drugiego lub kolejnego stosunku pracy. § 1. Urlopu udziela się w dni, które są dla pracownika dniami pracy, zgodnie z aktualnym go rozkładem czasu pracy, w wymiarze godzinowym, odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu pracy pracownika w danym dniu, z zastrzeżeniem § 4. § 2. Przy udzielaniu urlopu zgodnie z § 1, jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom pracy. § 3. Przepis § 1 i 2 stosuje się adekwatnie do pracownika, dla którego dobowa standard czasu pracy, wynikająca z odrębnych przepisów, jest niższa niż 8 godzin. § 4. Udzielenie pracownikowi urlopu w dniu pracy w wymiarze godzinowym odpowiadającym części dobowego wymiaru czasu pracy jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy część urlopu pozostała do wykorzystania jest niższa niż pełny dobowy wymiar czasu pracy pracownika w dniu, na który posiada być udzielony urlop.

http://www.kadry.bhp-w-szkole.eu/

data: 03-11-2010 | szczegóły

Kodeks pracy określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców. Pracownikiem jest osoba zatrudniona na bazie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a też osoba fizyczna, jeśli zatrudniają one pracowników. § 1. Za pracodawcę będącego jednostką organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje osoba albo organ zarządzający tą jednostką albo inna wyznaczona do tego osoba. § 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do pracodawcy będącego osobą fizyczną, jeżeli nie dokonuje on indywidualnie czynności, o których mowa w tym przepisie. Jeżeli już stosunek pracy określonej kategorii pracowników regulują przepisy szczególne, przepisy kodeksu stosuje się w zakresie nie uregulowanym tymi przepisami. § 1. Stosunek pracy między obywatelem polskim a polskim przedstawicielstwem, celem albo inną placówką za granicą podlega przepisom kodeksu. § 2. Kodeks pracy - Stosunek pracy między obywatelem polskim a przedstawicielstwem, celem lub inną placówką państwa obcego lub instytucji międzynarodowej, działającymi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, podlega przepisom kodeksu, jeżeli już umowy, układy albo porozumienia międzynarodowe nie stanowią zupełnie inaczej. Nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa albo zasadami współżycia społecznego. Takie działanie albo zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. § 1. Ilekroć w kodeksie pracy jest mowa o prawie że pracy, rozumie się poprzez to przepisy kodeksu pracy , a oprócz tego przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów grupowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy. § 2. Postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych oraz dodatkowo regulaminów i statutów nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż przepisy kodeksu pracy , a dodatkowo innych ustaw i aktów wykonawczych. § 3. Postanowienia regulaminów i statutów nie mogą być mniej zyskowne dla pracowników niż postanowienia układów grupowych pracy i porozumień zbiorowych. § 4. Postanowienia układów grupowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień grupowych, regulaminów oraz statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy, naruszające zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, nie obowiązują. § 1. Jeżeli jest to uzasadnione sytuacją finansową pracodawcy, ma możliwość być zawarte porozumienie o zawieszeniu stosowania w całości lub w części przepisów prawa pracy, określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy; nie dotyczy to przepisów kodeksu pracy , a oprócz tego przepisów innych ustaw i aktów wykonawczych. § 2. Porozumienie, o którym mowa w § 1, zawiera pracodawca i reprezentująca pracowników organizacja związkowa, a o ile pracodawca nie jest objęty działaniem takiej organizacji, porozumienie zawiera pracodawca i przedstawicielstwo pracowników wyłonione w trybie przyjętym u tego pracodawcy. § 3. Zawieszenie stosowania przepisów prawa pracy nie może trwać dłużej niż przez okres 3 lat. Przepis art. 24127 § 3 stosuje się adekwatnie. § 4. Pracodawca prezentuje porozumienie właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy. § 5. Przepisy § 1-4 nie naruszają przepisów art. 24127.

http://www.kadry.bhp-w-pracy.com/

data: 16-11-2010 | szczegóły

Czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy, z zastrzeżeniem § 2 oraz art. 135-138, 143 i 144. § 2. W rolnictwie i hodowli, a też przy pilnowaniu mienia albo ochronie osób może być wprowadzony okres rozliczeniowy nieprzekraczający 6 miesięcy, a jeżeli jest to a przy tym uzasadnione nietypowymi warunkami organizacyjnymi albo technicznymi mającymi wpływ na przebieg procesu pracy - okres rozliczeniowy nieprzekraczający 12 miesięcy. Nie jest jednak dopuszczalne stosowanie przedłużonego okresu rozliczeniowego w systemach czasu pracy, o których mowa w art. 135-138. § 1. Obowiązujący pracownika wymiar czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, ustalany zgodnie z art. 129 § 1, oblicza się: 1) mnożąc 40 godzin przez liczbę tygodni przypadających w okresie rozliczeniowym, a następnie 2) dodając do otrzymanej liczby godzin iloczyn 8 godzin i liczby dni pozostałych do końca okresu rozliczeniowego, przypadających od poniedziałku do piątku. § 2. Prawie każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin. § 3. Wymiar czasu pracy pracownika w okresie rozliczeniowym, ustalony w zgodzie z art. 129 § 1, ulega w tym okresie obniżeniu o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności w pracy, przypadających do przepracowania w czasie tej nieobecności, w zgodzie z przyjętym rozkładem czasu pracy. § 1. Tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie ma możliwość przekraczać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym. § 2. Ograniczenie przewidziane w § 1 nie dotyczy pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy.

http://www.kadry.bhpprezentacjenacd.eu/

data: 16-11-2010 | szczegóły

§ 1. Pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego, zwanego dalej “urlopem”. § 2. Pracownik nie ma możliwość zrzec się prawa do urlopu. § 1. Pracownik podejmujący pracę po raz 1-szy, w roku kalendarzowym, w którym podjął pracę, uzyskuje prawo do urlopu z upływem każdego miesiąca pracy, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu przysługującego mu po przepracowaniu roku. § 2. Prawo do kolejnych urlopów pracownik nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym. § 1. Wymiar urlopy wypoczynkowe wynosi: 1) 20 dni - jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat, 2) 26 dni - jeżeli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat. § 2. Wymiar urlopu dla pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika, biorąc za podstawę wymiar urlopu dany w § 1; niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia. § 3. Wymiar urlopu w danym roku kalendarzowym, ustalony na podstawie § 1 i 2, nie ma możliwość przekroczyć wymiaru określonego w § 1. § 1. Do okresu zatrudnienia, od którego zależy prawo do urlopu i wymiar urlopu, wlicza się okresy poprzedniego zatrudnienia, bez względu na przerwy w zatrudnieniu oraz sposób ustania stosunku pracy. § 2. W wypadku jednoczesnego pozostawania w dwóch lub więcej stosunkach pracy wliczeniu podlega także okres poprzedniego niezakończonego zatrudnienia w części przypadającej przed nawiązaniem drugiego albo kolejnego stosunku pracy. § 1. Urlopu udziela się w dni, które są dla pracownika dniami pracy, zgodnie z aktualnym go rozkładem czasu pracy, w wymiarze godzinowym, odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu pracy pracownika w danym dniu, z zastrzeżeniem § 4. § 2. Przy udzielaniu urlopu zgodnie z § 1, jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom pracy. § 3. Przepis § 1 i 2 używa się stosownie do pracownika, dla którego dobowa standard czasu pracy, wynikająca z odrębnych przepisów, jest niższa niż 8 godzin. § 4. Udzielenie pracownikowi urlopu w dniu pracy w wymiarze godzinowym odpowiadającym części dobowego wymiaru czasu pracy jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku, gdy część urlopu pozostała do zastosowania jest niższa niż pełny dobowy wymiar czasu pracy pracownika w dniu, na który posiada być udzielony urlop.

http://www.kadry.agresjawszkole.com/

data: 19-11-2010 | szczegóły

Czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy, z zastrzeżeniem § 2 , a oprócz tego art. 135-138, 143 i 144. § 2. W rolnictwie i hodowli, a także przy pilnowaniu mienia lub ochronie ludzi ma możliwość być wprowadzony okres rozliczeniowy nieprzekraczający 6 miesięcy, a o ile jest to ponadto uzasadnione nietypowymi warunkami organizacyjnymi lub technicznymi mającymi wpływ na przebieg procesu pracy - okres rozliczeniowy nieprzekraczający 12 miesięcy. Nie jest jednakże dopuszczalne stosowanie przedłużonego okresu rozliczeniowego w systemach czasu pracy, o których mowa w art. 135-138. § 1. Obowiązujący pracownika wymiar czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, ustalany zgodnie z art. 129 § 1, oblicza się: 1) mnożąc 40 godzin przez liczbę tygodni przypadających w okresie rozliczeniowym, a następnie 2) dodając do otrzymanej liczby godzin iloczyn 8 godzin i liczby dni pozostałych do końca okresu rozliczeniowego, przypadających od poniedziałku do piątku. § 2. Prawie każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin. § 3. Wymiar czasu pracy pracownika w okresie rozliczeniowym, ustalony zgodnie z art. 129 § 1, ulega w tym czasie obniżeniu o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności w pracy, przypadających do przepracowania w czasie tej nieobecności, w zgodzie z przyjętym rozkładem czasu pracy. § 1. Tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie ma możliwość przekraczać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym. § 2. Ograniczenie przewidziane w § 1 nie tyczy się pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy.

http://www.kadry.bezpieczenstwozywnosci.eu/

data: 23-11-2010 | szczegóły